Ik heb voor het kunstwerk 108 pond lavendel gekozen, omdat we deze hebben gezien tijdens de excursie naar Enschede. Dit kunstwerk van Herman de Vries bevond zich in het Rijksmuseum Twenthe. De installatie is gemaakt in 2018, net zoals The Crossing van Shiota.

Het kunstwerk bestaat, zoals de titel al vernoemd, uit 108 pond lavendel dat in tapijt vorm is neergelegd op de vloer van een ruimte. Net zoals The Crossing is opgebouwd uit allemaal verschillende kleine onderdelen, draden, boeken en bladzijdes, is 108 pond lavendel ook opgebouwd uit kleine onderdelen die samen een geheel vormen. Er zijn wel duizenden individuele lavendelblaadjes gebruikt om het tapijt te vormen. Al deze blaadjes samen vormen een geheel, een tapijt, een geur. Dat werkt ook zo bij The Crossing, alle draden bij elkaar vormen het beeld en het verhaal.
De Vries vindt dat de natuur al iets moois op zichzelf is en toont daardoor vaak verzamelingen van bladeren of planten zonder het te verheven. De natuur is volgens hem al kunst op zichzelf. Dit gedachtegoed past bij Dadaïsten, die het begrip readymades uitvonden. Zet een bepaald onderwerp of voorwerp in een bepaalde omgeving en het is kunst. Shiota vindt echter dat kunst herinneringen achter moet laten en dat het iets bijzonders moet zijn zodat het in het geheugen van mensen blijft zitten.
108 pond lavendel is een plat kunstwerk terwijl dat van Shiota juist een levendige indruk geeft. Het lavendel tapijt is dan weer rustgevend door de eentonigheid van de kleur en de geur. Ook ligt het heel netjes in een tapijt vorm terwijl The Crossing hectisch is en bestaat uit een wirwar van draden. Wel maken beide kunstenaars gebruik van een gedeelte van een ruimte i.p.v. de hele ruimte en doen de kunstwerken allebei aan natuur denken. The Crossing leek op een omgekeerd worstelstelsel en 108 pond lavendel is letterlijk een en al natuur.


